رنج تاں تھیندیں وس کولوں ڈس کون کڈھیندے دھاہیں ​

رنج تاں تھیندیں وس کولوں ڈس کون کڈھیندے دھاہیں ​

جیں ڈینھ دا گئیں پھیر نگاہیں ، جھوک تے بل گن بھاہیں​

کٹیاں گئین کڈاہیں تے میھیں منہ ڈے گئین کڈاہیں​

طارق ایں انڑ بنڑ وچ بنڑ گن ڈینڑ ڈراکُل جاہیں​

میڈا دلبر پیار دیاں گالھیں ہن گھت کنڈے تولوں کیا فائدہ​

کوئی انڑ بنڑ ہے تاں ساڈی ہے اگوں جگ دے پھولوں کیا فائدہ​

توں اپڑیں جاہ میں اپڑیں جاہ ، ودے آسرے گولوں کیا فائدہ​

جیڑھی گنڈھ شاکر ہتھ نال کُھلے ، چک نال جو کھولوں کیا فائدہ​

​

ساڈے پیار دے خود اندازے لا اساں پیار وچ خواب لہو کیتے​

تیڈی آمد تے ساڈی ہر پپلی ہنجواں دے نال وضو کیتے​

ڈسئیے رام تیں ارشد رام آکھیے تیں آکھیے ہُو اساں ہُو کیتے​

تیڈے حکم تے کُھو کھڈ کیا ڈیکھنڑ ، اساں اکھیں نُوٹ تے دُھو کیتے​

ایویں جیندیں جی دروں کون ویندے کڈھ دل توں ڈھول دلیل سٹیں​

دم آخری ہن نہ دڑکے ڈے ہاں ماندے ول نہ وِیل سٹیں​

تیکوں ڈر ہے مرسی گل لگسی، کریں دفن نل کفن دی ریل سٹیں​

جڈاں طارق در تےمر پوواں پِچھے لاش کو میل تے گھیل سٹیں​

نہ ایڈے اوڈے رُل یارا، ہِک جاہ دا خاص مکیں تھی بہہ​

یا میڈا بنڑ یا غیر دا بنڑ ، ہینی ڈو چونڑاں توں جیں تھی بہہ​

یا گِر ونج میڈیاں نظراں تو، یا دل دا تخت نشیں تھی بہہ​

اج کُشتی کوتا کر شاکر یا اُوں تھی بہہ یا ایں تھی بہہ​

​

تیڈی دید عبادت اکھیاں دی معراج دا سڈ پیغام تیڈا​

تیڈا ذکر زبان دی زینت ہے تہوں وِرد بنڑائے می نام تیڈا​

میڈے جذبے ہن جاگیر تیڈی میں خادم ہاں بے دام تیڈا​

میکوں خواب اچ ملنڑ نہ آیا کر نہ خرچ تھیوے آرام تیڈا​

​