پُھٹی سنگت دے دکھ تو کوئی شک نہیں دل کملے روندیاں راہنا ایں
الطاف اس بانہہ تے سئون دے عادی میرے صبر نو کوہندیاں راہنا ایں
مجبوریاں ٹھیک ہے مِلن نہ دیسن آکھیں شکل نوں لوہندیاں راہنا ایں
اک اودر پئون دا جُرم آساتھوں ساری زندگی ہوندیاں راہنا ایں
تقدیر دے رکھ تے سکھ دا پکھنو بیٹھا
فکر کولو تھک تھک کے۔
کر پردہ ساویاں پتراں دا
لیوے خوف توں ساہ ڈک ڈک کے,
ہر شاخ سنہری سپ بنڑ کے
لوں لوں ڈنگیا تک تک کے,
وت عابد خاک تے انج جھڑیا
جیویں پھل ڈھاندن پک پک کے.
ایہا رات انا دی قاتل گزری ریہا لرزہ تن بے تاب اچ
جیویں کوئ شہزادہ خوشیاں دا پھسے ظلم دی کہیں گرداب اچ
میری جان لباں تے آ گئ ھائ اوہندا سر ھا گود جناب اچ
لکھ شکر ،منور، اکھ کھل گئ نئ تاں جند مک گئ ھائ خواب اچ
اساں شوق دا تکنڑاں تساں غور نہ کرنا ھن سب غربت دیاں ماراں
میں ویکھاں ھا میتھے بخت ھوندا میتھوں رسیں ھا چار ڈیہواراں
تینوں نویاں سنگتاں اچ جاہ مل گئ تائیں کنڈ کیتی سرکاراں
تیری نیت دے رخ تبدیل ڈٹھے تائیں درد چا منیاں ھاراں.
خط پڑھدیاں نال میں رو پونداں ھوندے عجب سوال تہاڈے؟
میں تاں پچھدا راہندا وسدیاں توں آۓ گئے توں حال تہاڈے؟
بھلا ھو سگدائے میرے ذہن توں لہون میراسجنڑ خیال تہاڈے؟
بت چیت "حیات" دا جتھے ودا رھے دل ھوندائے نال تہاڈے.
ﻣﯿﮟ ﺟﺐ ﺑﮩﺖ ﺗﮭﮏ ﺟﺎﺗﯽ ﮨﻮﮞ ﺗﻮ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﮯ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﻭﺍﭘﺲ ﭘﻠﭧ ﮐﺮ
ﺩﯾﮑﮭﻨﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮ ﺩﯾﺘﯽ ﮨﻮﮞ
ﺍﻭﺭ ﺍﺱ ﺻﻔﺤﮯ ﭘﺮ ﺁﮐﺮ ﺭﮎ ﺟﺎﺗﯽ ﮨﻮﮞ
ﺟﮩﺎﮞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﻤﮩﯿﮟ ﻣﺠﮫ ﺳﮯ ﻣﻼﺗﯽ ﮨﮯ
ﺍﻭﺭ ﻣﯿﮟ ﺩﯾﮑﮭﺘﯽ ﮨﻮﮞ ﮐﮧ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﺍﺱ ﺻﻔﺤﮯ ﺳﮯ ﺁﮔﮯ ﺑﮍﮬﯽ ﮨﯽ ﻧﮩﯿﮟ
ﻭﮨﯽ ﺻﻔﺤﮧ , ﺻﻔﺤﮧ ﺯﯾﺴﺖ ﺭﮨﺎ
ﺑﺎﻗﯽ ﺳﺐ ﺗﻮ ﺁﺗﮯ ﺟﺎﺗﮯ ﻣﻮﺳﻢ ﭨﮭﮩﺮﮮ....... !!!!!!!
"لگے بیشک کھٹیا زندگی دا سجنڑاں دیاں باھئیں وچ باھئیں راہسن.
"ہتھ پیا( درد ) تاں غیردیاں اکھیں سڑدیاں مردیاں تائیں راہسن.
"ساڈا پیار بے اثرنہیں ہوسگدا سارے لوڈ وراگ ادائیں راہسن.
"جہناں سن تڑپایا انشاءاللہ ساری عمر مریندے ڈھائیں راہسن,
لا غرض سڄنؕ سُنؕ عرض میڈٕی کیوں رَت دے نیر رُوا چھوڑی،
ہتھ ڈٕے کشکول فقیری دا میکوں در در تے پِنوا چھوڑی،
توں نال رقیباں دے خوش ہیں میکوں کانویں ہاٻ کرا چھوڑی،
منہ پھیر تے کُوڑی گٕالھ کیتی واہ شمس کوں پگٕ ٻدھوا چھوڑی،
جواب شکوہ ،،،،،،،،،،،،
میڈٕے ڈھول جواب شتاب ڈٕتا اڄاں رَت دے نیر توں رُنا نی،
کشکول چَوا پِنوایا ہِم پر وانگ کباب دے بُھنا نی،
میں جینکوں چاہاں مرضی ھے اڄاں سر تیڈٕا میں مُنا نی،
میڈٕی کُوڑی گٕالھ نی سہہ سگٕیا توں شمس پیار کوں پُنا نی،
تیرے نت انکار تےروسیاں دے میں کے تائیں چیساں بھارے
کمزور منیر دی جندڑی وی پئی کداں تائیں لاسی چارے
میرے ٹر گیاں مگروں ھو سگدا اے نہ بنڑنی غیر سہارے
مڑ روز اکھیسیں رب سائیاں میرے موڑ چا سجن پیارے
ھووی غیر دا پیار مبارک چن ونج غیر وسا میکوں دھائیں نہ ڈے
بہوں ڈکھ تھیندے تاں تھیونڑ ڈے ونج غیر وسا میکوں دھائیں نہ ڈے
تیڈی بخت نوں یار زوال نہ آویے کدی لوڑ دی تھوڑ وی نہ آوی
تیڈی جھوک تے ۔اصغر ۔جھمراں جاگے تھیون
کدی غم دی شام وی نہ آوی
ڈینہ ازل کولوں میری فطرت دی کیتی خالق انج تجویز اے۔
ساری عمراں سجدہ گاہ پئی سمجھی اساں دلبر دی دہلیز اے۔
انہاندے ازن شریف کوں جاں جاں جاتا اساں ورد اتے تعویز اے۔
انہاں تاں تاں سمجھیا راء سائؔیں نوں ہر چیز توں سستی چیز اے۔
کسے مخلص دے کـردار اُتے ناجائـز کـریندا شک نئیں
نئیں منصف کیس سزا کردے لگے جے تائیں جرم دا پک نئیں
آپوں کسیاں جانڑ کے ""اختر ""نوں تیری اکثر پـوندی تک نئیں
انج ڈهاک تے چاڑ کے سنگتاں دا چن تــــــوڑ سٹیندا لک نئیں
کیا پچھدیں حال حوال ساڈے
تیکوں حال سنڑاواں رو پوسیں
ھن زخم ھزاراںھاں دے وچ
تیکوں ھک ڈکھلاواں رو پوسیں
میڈی کمر نیوا گئی درداں توں
ہتھ کمر توں چاواں رو پوسیں
جیڑے گزرن حال ناں پچھ شاکر
اوھے یاد ڈیواواں توں رو پوسیں
جیویں ہتھ دیاں انگلیاں ہک جہیاں نہی ---- انجے ذہن ضمیر الگ ہوندن
کئیں مخلص ہوندن سجنڑاں لئی --------کئیں وقت گزاری ٹهگ ہوندن
کئیں ویہدن پچهلیاں نبهیاں نوں -----کئیں بشر حسیب لائی لگ ہوندن
جہڑے خون حلالی لوگ ہوونڑ --------- سجناں دے سر دی پگ ہوندن
او بھاوے تو بندہ سر تو ہل واہ چھوڑے تیرے نال ونجاونی میں نہیں
در در دیاں ٹھوکراں جھل جھل کے تیری سنگت ونجاونی میں نہیں
تو بیشک وہڑے وکھرے کرکد فرق دی پاونی میں نہیں
زر مال تے 'درد' معمولی گل اے تیتھو جند سرفاونی میں نہیں
میرا مالک میریاں مرضاں دا___!
نگران وی تؤں لقمان وی تؤں
تے نالے ابن آدم ہونڑ دا _______!
سامان وی تؤں ، پہچانڑ وی تؤں
کائنات دے چودہ طبقاں دا ___!
سلطان وی تؤں ، یزدان وی تؤں
کیہڑا خوف اے سانؤں محشر دا
سائبان وی تؤں ، رحمان وی تؤں
ہک حسرت ھا میری اکھیاں توں __ ہنجواں دی بھیڑ ہٹاؤ ھا *؟**
میرے وطن اداس دی مٹیاں تے ^__ آ قدم رنجا فرماؤ ھا *،*،*
اٹھ پہر دی "" عابد * زندگی ھا _ پردیس دے شوق گھٹاؤ ھا *،*،*
میرا دل افغانستان دے وانگ ہے ___ ہمدردیاں کانڑ تاں آؤ ھا *،***
میرے دل عراق دے باڈر تے ہسڑاں دی چھڑی ہوئی جنگ اے
کسے اجڑے بصرہ شہر وانگوں راہندی وسنڑ دی روز امنگ اے
تیرے باہج غریب دا منڈرا حال اے نبھے رو رو ہک ہک ڈنگ اے
جداں فاتح ہوسی تیرے سنگ اچ سائرؔ اللہ پاک چھڑیسی رنگ اے
کالا سوٹ تے سوہنڑیاں زلفاں دا پرکشش نظارہ ماشاءاللہ
مکھ سندر تے نین نشیلے ہن جیویں چن تے تارہ ماشاءاللہ
اتوں ٹور نوابی جند کڈھدی انداز پیارا ماشاءاللہ
نایاب دا سجن پیارا اے سارے دا سارا ماشاءاللہ
اُنجیں لوک نآہ منِن تاں گل وکھری منٹھار توں ہر کوئی تلے
جیویں چن نہ چرخ تے نظر آوے تے راھنداں کجھ نئیں تاریاں پلے
تھاں تھاں تے ذِکر جناب دے ھِن شالا راہوِس بخت سوٙلے
ڈوجھی وار عنایت او جم کے آوے جیہڑا نال جناب دے رلے
تیری سنگت حلایاں وانگ نبھائیساں
میرا واعدہ سمجھ قرآن اے
پرواہ نئ تھوڑ نہ پاۓ جاوے
تیری ذات دے مگر جہان اے
سچا درد نوں کہیں دے مگر نہ دیویں
رکھیں آپس اچ صرف خیال اے
میری نسل وی تیریاں جوتیاں توں
ہوندی وتسی چن قربان اے
بڑی شوق دا میں تینوں خط لکھیا تحریر بنڑائی رو رو کے
میری صورت انج مرجھا گئ اے جیویں چھل چا سٹائی کھوکے
میں قسم خدادی مرویساں تیری صورت نوں لوہ لوہ کے
ہک وار بے وس نوں شکل وکھا اللہ واسطے سامنے ہوکے
کدی سوچیا ناهی کسے منزل تے
میرے پیار دی بازی ھر ویسی,
جیہندی خاطر درد خریدے ھن
لا مہندیاں غیر دے گھر ویسی،
ایہو غم تاں مینوں کھا کھا کے
لے اپنے نال قبر ویسی،
ودا هس کے آھدا اے غیراں نوں
بیمار اے جلدی مر ویسی
